|
In zijn verhandeling "Über das Marionettentheater"
verhaalt de Duits toneelschrijver Heinrich von Kleist (1777-1811)
over zijn ontmoeting met een danser die hij regelmatig in een marionettentheater
aantrof. Zijn verbazing gold vooral het publiek - eenvoudige mensen
- kennelijk suggererend dat dans toch een hogere kunst is. De danser
evenwel verzekerde Kleist dat het simpele bewegingsspel van de pop
hem veel vreugde schonk en dat een danser veel zou kunnen leren
van de figuren op het marionettentoneel.
Waarna
zij verder filosofeerden: 'De handelingen van een marionet zijn
mechanisch beschouwd misschien gemakkelijk - maar daaruit hoeft
nog niet te volgen dat deze handeling geheel zonder gevoel verricht
kan worden door de poppenspeler ... De beweging van de vingers verhoudt
zich tot de beweging van de aan draden of stangen bevestigde figuren.
Zwaartekracht
heeft geen vat op de pop. Van de zwaartekracht - een voor de dans
zeer moeilijke materie - trekt een pop zich niets aan. Omdat een
mens een bewustzijn heeft, is hij zich ervan bewust hoe onvolmaakt
hij is. Een pop heeft geen bewustzijn ... de pop is superieur aan
de mens.'
"Das
Marionettentheater" vormde het uitgangspunt van het project
Marionette: een multimedia concert voor twee musici (blokfluiten,
no-input mixer, elektronica) en video, waar het spanningsveld tussen
akoestische geluiden en multimediakunst vormen samen een verhaal
over mechaniek en leven. De performer, de fysieke mens, wordt (on)bewust
vertegenwoordigd door een machine (instrumentarium), een geluid
of een beeld.
De
voorstelling presenteert een multimediaal omgeving als representant
van de mechaniek van pure geluid, die telkens tot het uiterste gereduceerd
wordt. De betekenissen van het geheel, de "kern van het verhaal",
ontstaan pas door de vrije associaties van de toeschouwer.
Drie componisten kregen de opdracht een nieuwe werk te schrijven
met als leitmotiv mechaniek en leven. Componisten Roderik de Man
(NL), Jos Zwaanenburg (NL) en Marco Ciciliani (NL/Kroatië)
vullen deze missie verschillend in. De composities zijn voor blokfluitist/multimedia
kunstenaar Jorge Isaac geschreven, in opdracht van het Fonds voor
de Scheppende Toonkunst en Stg. Visisonor.
De voorstelling wordt uitgevoerd door twee musici: Jorge Isaac (blokfluiten
& live elektronica) en Marko Ciciliani (no-input mixer, live
elektronica). De totale duur van het programma is ca. 65 min (zonder
pauze).
Marionette brengt muziektheater, live elektronica en video samen.
Het accent ligt op de muziek. Er wordt gebruikt gemaakt van een
veelzijdige en virtuoos blokfluit, live elektronica en de "no-input"
mixer, een speciale mengtafel waarin interne "feedbacks"
worden geproduceerd en vervolgens als muzikaal (basis)materiaal
worden gebruikt.
|
